Voor mij, Gennaro — Napolitaan, al meer dan 30 jaar in België — was dit geen verrassing. Maar het is wel de eerste keer dat de rest van de wereld het officieel zwart op wit heeft.

Wat UNESCO precies erkende — en waarom dat alles verandert

Belangrijk om te begrijpen: UNESCO beschermt geen lasagne of spaghetti al pomodoro. Wat erkend werd, is de Italiaanse manier van koken als culturele praktijk. De officiële titel is La Cucina Italiana tra sostenibilità e diversità bioculturale.

• De kennis van seizoensgebonden ingrediënten die van generatie op generatie wordt doorgegeven.
• De rituelen rond de maaltijd, van het marktbezoek op zaterdag tot het familiaal middagmaal op zondag.
• De ambachtelijke vaardigheden die niet in een boek staan, maar in de handen van grootmoeders, bakkers en vissers.
• De sociale functie van de tafel als plek van verbinding, niet alleen van voeding.

Waarom dit voor Italië uniek is

Italië is al het land met de meeste UNESCO-werelderfgoedlocaties ter wereld: 61 materiele sites zoals het Colosseum, Pompeii en de Cinque Terre. Met de erkenning van de Italiaanse keuken telt het land nu ook 21 elementen op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed.

De Italiaanse keuken is als enige nationale keuken in haar volledige breedte erkend als UNESCO-erfgoed.

Duizend jaar keuken: wat er schuilt achter een bord pasta

Als Napolitaan begrijp ik dit vanuit mijn eigen jeugd. Mijn moeder en mijn grootmoeder kookten niet vanuit receptenboeken. Ze kookten vanuit kennis die al eeuwen oud is.

Parmigiano Reggiano wordt al meer dan 800 jaar op dezelfde manier geproduceerd, in dezelfde regio, met dezelfde melk. De pizza Margherita dateert officieel uit 1889, maar de traditie van plat brood met toppings in Napels is eeuwen ouder.

Wat dit betekent voor uw bord bij ItaliAmore

Wanneer ik een Parmigiana di Melanzane zet op de kaart, gebruik ik aubergines die ik selecteer op rijpheid en textuur — niet op prijs. Het recept is van mijn moeder. Die het had van haar moeder.

Wanneer ik voor een teambuilding een pasta-sessie organiseer, leer ik uw medewerkers niet alleen een gerecht maken. Ik geef ze een stukje van die 1.000 jaar mee. UNESCO heeft nu bevestigd wat ik al 30 jaar aan mijn gasten probeer uit te leggen: dit is geen eten. Dit is cultuur.